24 | Styczeń | 2014 | tamBylscy.pl - historia naszych podróży.

Kijów, historyczne centrum miasta

Kijów, największe miasto i stolica dzisiejszej Ukrainy, był celem pierwszego w tym roku (ale nie ostatniego) weekendowego wypadu lotniczego. Choć wyjazd trafił się w czasie eskalacji protestów zwolenników UE, to udało się mi zobaczyć większość planowanych atrakcji miasta.

Kijów dziś to prawie 3-milionowe miasto, stolica państwa o skomplikowanej historii najnowszej. Ale i ta głęboka historia miasta jest równie skomplikowana. Nikt nie wie, kiedy miasto powstało (hipotezy są dwie: VI i IX wiek), jest w każdym razie Kijów jednym z najstarszych miast Europy Wschodniej. Był najważniejszym miastem Rusi (zwanej też Rusią Kijowską) pomiędzy X a XII wiekiem, a w 988 r. (lub 989 r.) odbył się tu symboliczny chrzest mieszkańców miasta, uważany dziś za akt przyjęcia chrześcijaństwa przez Ruś.

W XIII w. hordy Mongołów kompletnie zburzyły miasto, które odbudowano. Potem kolejno był Kijów głównym miastem prowincji przynależącej do Księstwa Litewskiego, Polski i Rosji. Miasto odżyło pod koniec XIX w. w wyniku budowy tu wielu zakładów przemysłowych. M.in. uruchomiono tu pierwszy w Rosji elektryczny tramwaj (1892 r.), a w 1909 r. urodzony w Kijowie Igor Sikorski testował tu (nieudanie) swój pierwszy helikopter (pierwszy w historii świata). Później wyemigrował do USA, tworząc znaną dziś z produkcji m.in. helikopterów firmę Sikorsky.

KML-LogoFullscreen-LogoQR-code-logoGeoJSON-LogoGeoRSS-LogoWikitude-Logo
Kijów, centrum miasta

ładowanie mapy - proszę czekać...

Kijów, katedra św.Włodzimierza: 50.444825, 30.508690
Kijów, opera: 50.446697, 30.512381
Kijów, Złota Brama: 50.448828, 30.513432
Kijów, sobór św.Zofii: 50.452886, 30.514483
Kijów, pomnik księżnej Olgi: 50.455397, 30.520647
Kijów, budynek MSZ: 50.456794, 30.521586
Kijów, monaster św.Michała: 50.455660, 30.522755
Kijów, Plac Niepodległości: 50.449846, 30.524654
Kijów, Chreszczatyk: 50.447995, 30.522101
Kijów, dom z Chimerami: 50.445085, 30.528345

 

Kijów, katedra św.Włodzimierza

Kijów, katedra św.Włodzimierza

Kijów, katedra św.Włodzimierza

Kijów, katedra św.Włodzimierza

Kijów, opera

Kijów, opera

Kijów, Złota Brama

Kijów, Złota Brama

Po zakończeniu I wojny światowej Kijów stał się obiektem walki Ukraińców, Polaków i Rosjan, kilkukrotnie zmieniając swój status, w tym będąc bardzo krótko stolicą niepodległej Ukrainy. Ostatecznie w 1922 r. stał się stolicą Ukraińskiej SSR, części Związku Radzieckiego (drugiej pod kątem liczby ludności republiki radzieckiej). Tu następują bardzo ciemne i tragiczne czasy kolektywizacji rolniczej Ukrainy i kilku fal spowodowanego nią wielkiego głodu, który pochłonął wg różnych szacunków nawet do 10 mln istnień ludzkich (!).

Podczas II wojny światowej Kijów znów został prawie całkowicie zniszczony, ale znów szybko go odbudowano. Z racji bliskiego położenia, był Kijów żywym uczestnikiem tragedii Czarnobyla w 1986 r. Przez pewien czas władze rozważały nawet ewakuację całego miasta, ostatecznie jednak z tego zrezygnowano. Urządzano tu nawet pokazowe parady, by zapobiec panice. Wielu uciekinierów ze skażonej strefy osiedliło się po eksplozji elektrowni atomowej właśnie w Kijowie. Od 1991 r. Kijów znów jest stolicą niepodległej Ukrainy. Już raz, w 2004 r. był areną protestów, związanych z osobą Wiktora Janukowycza, obecnego prezydenta państwa, przeciwko któremu protestują Kijowianie również dziś.

Kijów, sobór św.Zofii

Kijów, sobór św.Zofii

Kijów, sobór św.Zofii

Kijów, sobór św.Zofii

Kijów, sobór św.Zofii, refektarz

Kijów, sobór św.Zofii, refektarz

Kijów, sobór św.Zofii, piekarnia

Kijów, sobór św.Zofii, piekarnia

Kijów, sobór św.Zofii, rezydencja metropolity

Kijów, sobór św.Zofii, rezydencja metropolity

Kijów, sobór św.Zofii, brama Zaborowskiego

Kijów, sobór św.Zofii, brama Zaborowskiego

Kijów, sobór św.Zofii

Kijów, sobór św.Zofii

Kijów, sobór św.Zofii

Kijów, sobór św.Zofii

Kijów, sobór św.Zofii, dzwonnica

Kijów, sobór św.Zofii, dzwonnica

Atrakcje Kijowa rozrzucone są na sporym obszarze i ich zwiedzenie wymaga dłuższego spaceru. Wizyta w styczniu, czyli krótki dzień i niska temperatura, dodatkowo zmniejszyły nasze szanse na zobaczenie wszystkiego, co było zaplanowane. A jest co w Kijowie oglądać. Zaczniemy od pokazania atrakcji skupionych w ścisłym centrum miasta, w okolicy osławionego Majdanu, czyli Placu Niepodległości.

Kijów, sobór św.Zofii

Kijów, sobór św.Zofii

Zwiedzanie centrum rozpoczynam od przejazdu metrem (Kijów ma bardzo dobrze rozbudowane metro, i bardzo tanie dla Polaków, jeden przejazd, nieograniczony czasowo, kosztuje w przeliczeniu zaledwie 70 groszy) na stację Uniwersytet. Naprzeciwko wyjścia z metra stoi pierwsza z atrakcji – prawosławna katedra św.Włodzimierza, której budowla jest jednym z najbardziej znanych widoków w mieście. Katedra jest też jednym z dwóch najważniejszych kościołów ukraińskiego kościoła prawosławnego.

Katedra św.Włodzimierza nie jest starą budowlą. Budowana była na uroczystości 900-lecia chrztu Rusi, przeprowadzonego właśnie za sprawą św.Włodzimierza. Została oddana do użytku w 1882 r., a wnętrza zdobią niezwykłe malowidła ścienne, wykonane przez ówczesnych mistrzów. W czasach ZSRR katedra była jednym z niewielu kościołów, dostępnych do zwiedzania dla turystów. Do dziś wszystkie nabożeństwa w katedrze odprawiane są w języku ukraińskim.

Kijów, pomnik Bohdana Chmielnickiego przed soborem św.Zofii

Kijów, pomnik Bohdana Chmielnickiego przed soborem św.Zofii

Kijów, pomnik księżnej Rusi, Olgi, jednej z pierwszych osób, która przyjęła na Rusi chrześcijaństwo (40 lat przed chrztem Rusi)

Kijów, pomnik księżnej Rusi, Olgi, jednej z pierwszych osób, która przyjęła na Rusi chrześcijaństwo (40 lat przed chrztem Rusi)

Kijów, siedziba MSZ Ukrainy

Kijów, siedziba MSZ Ukrainy

Idąc od katedry na północ, mijamy budynek opery kijowskiej, trzeciej w historii opery ukraińskiej (po Odessie i Lwowie), wybudowany w 1867 r., czasy świetności przeżywającej w okresie ZSRR, kiedy to stała się ona jedną z najważniejszych scen na świecie. Wcześniej, w końcu XIX w. opera spaliła się w pożarze, ale po 5 latach ją odbudowano.

Niedaleko dalej na północ od opery stoi kolejny symbol Kijowa, tzw. Złota Brama, kiedyś jedna z trzech bram wjazdowych do miasta, zbudowana w początkach XI w. Jako jedyna zachowała się do dziś (kiedyś nazywana była po prostu Południową Bramą, pozostałe dwie: Polska i Zydowska Brama nie istnieją dziś). To, co obecnie stoi w tym miejscu, nie jest oryginałem, a wynikiem rekonstrukcji, która zakończyła się na 1500-lecie Kijowa w 1982 r. Obok bramy, która dziś pełni funkcję muzeum, stoi pomnik Jarosława I Mądrego, księcia Rusi z czasów budowy bramy, pokonanego przez… Bolesława Chrobrego, który chciał tu wprowadzić jako władcę swojego zięcia, Swiatopełka. Jarosław po początkowej klęsce, po roku wrócił, przeganiając Swiatopełka i odzyskując w pełni władzę.

I znów idziemy na północ, docierając do religijnego symbolu Kijowa, soboru św.Zofii, jednego z dwóch pierwszych kijowskich zabytków, wpisanych na listę UNESCO oraz jednego z dwóch znajdujących się w Kijowie „Siedmiu Cudów Ukrainy” – w obu przypadkach wraz z Pieczerską Lawrą. Wg legendy nazwę monasteru zaczerpnięto od kościoła Hagia Sophia w Konstantynopolu (dziś Stambuł).

Kijów, monaster św.Michała

Kijów, monaster św.Michała

Kijów, monaster św.Michała

Kijów, monaster św.Michała

Kijów, monaster św.Michała

Kijów, monaster św.Michała

Kijów, monaster św.Michała

Kijów, monaster św.Michała

Kijów, monaster św.Michała, refektarz

Kijów, monaster św.Michała, refektarz

Katedra zbudowana została w początkach XI wieku i od początku była głównym kościołem metropolii kijowskiej. Była też miejscem pochówku kolejnych władców Rusi, w tym także wspomnianego wyżej Jarosława I Mądrego. W kolejnych wiekach dobudowano do katedry szereg budynków pomocniczych, tworząc cały kompleks religijny. Dziś wstęp na teren soboru jest płatny (3 UAH), a bilet wstępu do wnętrz katedry jest już dość drogi (53 UAH).

Kijów, monaster św.Michała

Kijów, monaster św.Michała

Przed soborem św.Zofii, na placu pod tą samą nazwą, stoi okazały pomnik Bohdana Chmielnickiego, bohatera narodowego Ukrainy, przywódcy powstania przeciwko Polsce w połowie XVII wieku. Z placu roztacza się panoramiczny widok na niezbyt odległy, kolejny widowiskowy monaster św.Michała.

Monaster św.Michała został pierwotnie wybudowany jako katedra w początkach XII wieku, pod wezwaniem Michała Archanioła. Zniszczony w XIII w. przez Mongołów, został odbudowany już jako monaster (klasztor) pod wezwaniem św.Michała w samej końcówce XV wieku. W katedrze przechowywano, będące obiektem masowych pielgrzymek wiernych, relikwie św.Barbary, przywiezione w XII w. z Konstantynopola. W szczycie świetności, był monaster siedzibą metropolity kijowskiego.

W 1935 r. sowieci podjęli akcję likwidacji ośrodków kultu religijnego, której nie uniknął także monaster św.Michała. Złote kopuły katedry zniszczono, srebrne wrota sprzedano, a sam monaster wysadzono w powietrze dynamitem. Na zburzonym terenie wybudowano monumentalny budynek, dziś będący siedzibą Ministerstwa Spraw Zagranicznych Ukrainy. Monaster ostatecznie odbudowano w 1999 r., a ocalałe freski odzyskano z moskiewskiego Ermitażu. Budynek kościelny jest bogato zdobiony, z charaktersytycznymi dla kijowskich świątyń wieloma złotymi kopułami. Architektonicznie wyróżnia się także stojący obok refektarz, czyli klasztorna jadalnia. Monaster św.Michała jest nadal czynny, tzn. nadal pełni funkcję klasztoru.

Kijów, Plac Niepodległości (Majdan)

Kijów, Plac Niepodległości (Majdan)

Kijów, Plac Niepodległości (Majdan), pomnik założycieli Kijowa

Kijów, Plac Niepodległości (Majdan), pomnik założycieli Kijowa

Kijów, Plac Niepodległości (Majdan), pomnik niepodległości Ukrainy

Kijów, Plac Niepodległości (Majdan), pomnik niepodległości Ukrainy

Z monasteru św.Michała już tylko dwa kroki, poprzez Plac Europejski, do Majdanu, czyli Placu Niepodległości w Kijowie, który mamy niestety w ostatnich dniach okazję oglądać w głównych wydaniach każdych wiadomości. Majdan to główny plac Kijowa, miejsce używane do wielkich wieców i manifestacji, a w latach niepodległości Ukrainy zwyczajowo używane jako miejsce protestów społecznych. Tu odbywała się słynna „pomarańczowa rewolucja” w 2004 r., tu też dziś (przełom 2013/14 r.) odbywa się kolejna fala protestów społecznych.

Kijów, Plac Niepodległości (Majdan), globus

Kijów, Plac Niepodległości (Majdan), globus

W czasie mojego pobytu w Kijowie Majdan był okupowany przez zwolenników zbliżenia Ukrainy z Unią Europejską. Na całej powierzchni placu i na sąsiadującej z nim głównej alei miejskiej Kijowa – Chreszczatyku – ustawione były namioty, w której spali protestanci. To swoiste miasteczko miało także swoją scenę i wielki telebim transmitujący wydarzenia na scenie się odbywające. Ogromna ilość polowych kuchni „zasilała” przebywających na placu zwolenników zmian. A wszystkie ulice dochodzące do placu odcięte były od niego barykadami, przy których czuwała straż – „samoobrona”. Ze sceny płynęły patriotyczne pieśni i wiersze, co chwila powietrze drgało od okrzyku „Chwała Ukraine”, a atmosfera gęstniała z każdą chwilą. Na niedzielę 19 stycznia (w Kijowie byłem w dniach 17-19 stycznia) zwoływano wielką manifestację kijowian przeciwko nowemu prawu, karającemu za zgromadzenia i manifestacje.

Majdan ma kilka charakterystycznych punktów, wśród których na pewno najważniejszym jest pomnik niepodległości, wysoka kolumna z postacią bóstwa Berehynia, będącą symbolem niezależności. Kolumna stoi tu od 2001 r., zastąpiła poprzednio znajdujący się na placu pomnik Lenina. Dziś za kolumną znajduje się hotel „Ukraina”, którego świecąca w nocy na niebiesko nazwa wymownie współgra z obozem protestantów na placu… U podstawy kolumny znajdował się tydzień temu punkt wydawania gorących posiłków.

Innym ważnym punktem placu jest pomnik założycieli Kijowa, stojący na placu od 2000 r., w trakcie mojego pobytu obwieszony ukraińskimi flagami. Wśród namiotów i tysięcy ludzi znalazłem także statuę globu ziemskiego z gołębiami pokoju. Pod Placem Niepodległości znajduje się stacja metra o tej samej nazwie, w trakcie mojego pobytu odcięta barykadami dla bezpieczeństwa protestujących i okupujących plac.

Na plac prowadzi Chreszczatyk, główna aleja Kijowa, reprezentacyjna ulica miasta, wybudowana w początkach XIX w., a odbudowana po zniszczeniach wojennych II wojny światowej (wszystkie budynki wysadziła Armia Czerwona, wycofująca się przed Niemcami). Widać radziecki rozmach. W weekend mojego pobytu w Kijowie, najważniejszym budynkiem była niezaprzeczalnie siedziba Rady Miasta, opanowana i okupowana przez protestujących aktywistów.

Kijów, widok na Chreszczatyk z Placu Europejskiego

Kijów, widok na Chreszczatyk z Placu Europejskiego

Kijów, "dom z Chimerami"

Kijów, „dom z Chimerami”

W niedalekiej odległości od Chreszczatyka, za McDonald’sem i znajdującą się w jego budynku stacją metra „Chreszczatyk”, znajduje się tzw. „Dom z Chimerami”, zbudowany w początkowych latach XX wieku przez polskiego architekta. Bardzo charakterystyczny budynek, z unikalną fasadą ozdobioną rzeźbami ze scenami polowania, jest dziś jedną z wielu atrakcji turystycznych Kijowa.

Kijów, "dom z Chimerami"

Kijów, „dom z Chimerami”

Po II wojnie światowej został znacjonalizowany i umiejscowiono tu poliklinikę partii komunistycznej. Odrestaurowany za państwowe pieniądze, od 2005 r. pełni rolę jednej z prezydenckich rezydencji, używanej podczas oficjalnych dyplomatycznych okazji. Ulica sąsiadująca z budynkiem jest wyłączona z ruchu samochodowego, a wszyscy piesi są kontrolowani.

Na domie z Chimerami lista wartych odwiedzenia atrakcji Kijowa podczas weekendowego pobytu wyczerpuje się. Rajd po centrum stolicy Ukrainy skończyć można na stacji metra „Chreszczatyk”, wracając do hotelu / hostelu / miejsca zakwaterowania. W następnym wpisie pokażę drugą jednodniową trasę własnego autorstwa, wiodącą brzegiem Dniepru, rzeki, nad którą położony jest Kijów.

Pełna galeria zdjęć ze zwiedzania centrum Kijowa znajduje się na osobnej stronie naszego bloga oraz na naszym facebookowym fanpage’u.

Inne wpisy z: Ukraina

Dubno, zamek widziany od strony rzeki Ikwy

Kolejne ukraińskie miasteczko - Dubno - kolejne wielkie polskie historie. Zimowa objazdówka po zachodniej i południowej Ukrainie nabiera tempa. W iście "syberyjskich" warunkach Ukraina prezentuje się niezwykle pięknie i malowniczo.

IMG_2231

Niewielkie miasteczko, położone niedaleko od polskiej granicy, nieco na południe od Łucka. Senne, położone na uboczu od większych miast, skrywające wielkie wydarzenia z historii państwa polskiego. Beresteczko kojarzy każdy ze szkolnych lekcji historii.

Odessa, motoryzacja w wersji ukraińskiej

Odessa - kolejne "miasto na weekend", zaliczone. Czas na kilka informacji praktycznych, dotyczących pobytu w tym klimatycznym mieście. Choć pewnie jeszcze przez jakiś czas jechać tam nie warto, zbyt "gorąco" tam teraz (maj 2014).

Galerie zdjęć: Kijów, historyczne centrum miasta

Kijów, największe miasto i stolica dzisiejszej Ukrainy, był celem pierwszego w tym roku (ale nie ostatniego) weekendowego wypadu lotniczego. Choć wyjazd trafił się w czasie eskalacji protestów zwolenników UE, to udało się mi zobaczyć większość planowanych atrakcji miasta.

 

Zwiedzanie centrum Kijowa opisaliśmy tutaj. A poniżej pełna galeria zdjęć:

 

0

Autor:

Kategorie: Galerie: Ukraina

Nowy Sad, czyli mieszkamy w twierdzy

Nowy Sad był naszym drugim noclegowym przystankiem w Serbii podczas powrotu z tureckich wakacji. Zanim pojechaliśmy dalej, przeznaczyliśmy trochę czasu na zwiedzenie starego miasta oraz perełki historycznej – twierdzy Petrovaradin, w której zresztą mieliśmy okazję nocować.

Tour de Europe 2013, dzień 31 (poprzedni wpis: Wzdłuż serbskiego brzegu Dunaju). Do Nowego Sadu, naszego drugiego miejsca noclegowego w Serbii, dotarliśmy po długiej drodze wzdłuż Dunaju bardzo późno w nocy. Spaliśmy w hotelu „Leopold I”, usytuowanym na terenie historycznej twierdzy Petrovaradin, od której rozpoczęła się historia całego miasta.

Nowy Sad, miasto z ok.230 tys. mieszkańców jest drugim co do wielkości miastem Serbii i stolicą autonomicznej Wojwodiny. Miasto nie ma zbyt długiej historii, bo założone zostało w końcówce XVII wieku, jako osiedle serbskie. Zamieszkali tu prawosławni Serbowie, którym zabroniono mieszkać na terenach twierdzy Petrovaradin. Pół wieku później Nowy Sad zyskał obecną nazwę i oficjalnie zyskał status wolnego miasta.

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Podczas wojny o Kosowo, miasto zostało zbombardowane w 1999 r. przez samoloty NATO. Naloty zniszczyły wszystkie trzy mosty na Dunaju, zniszczyły też instalacje elektryczne i wodne. Wszystko to zostało później odbudowane.

Zaczynamy od twierdzy Petrovaradin, która zapoczątkowała miasto Nowy Sad. Stoi ona na miejscu wcześniej stojącej tu twierdzy, wzmocnionej podczas 150-letniego panowania Turków. Pod koniec XVII w. Petrovaradin został odbity przez wojska austriackie, po czym nowe władze zarządziły zburzenie starej i budowę nowej twierdzy. Miej więcej pod twierdzą rozegrała się decydująca bitwa w wojnie z Turkami, zwycięstwo w której zapoczątkowało odwrót Turków z całej Europy Srodkowej.

Drugi etap prac przy rozbudowie twierdzy nastąpił w II połowie XVIII wieku i przy jego okazji powstał czterokondygnacyjny system tuneli o łącznej długości ponad 16 km. Dziś twierdza jest atrakcją historyczną oraz mieści w swoich murach hotele i restauracje. Od 2001 r. odbywa się także na jej terenie jeden z większych festiwali muzycznych w Europie – Festiwal EXIT, na który przybywa tu corocznie grubo ponad sto tysięcy fanów muzyki.

Nowy Sad, widok na miasto z twierdzy Petrovaradin

Nowy Sad, widok na miasto z twierdzy Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin, widok na Dunaj

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin, widok na Dunaj

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin, wieża zegarowa

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin, wieża zegarowa

Ciekawostką jest wieża zegarowa w twierdzy, jeden z jej symboli. Wyjątkowo duża wskazówka zegara wskazuje.. godziny, a mała minuty, ze względu na wagę widoczności czasu dla przewoźników na Dunaju oraz zmieniających się wart w dawnych czasach. Położenie twierdzy na skałach i jej monumentalny kształt sprawia, że Petrovaradin często nazywany jest „Gibraltarem Dunaju”.

Druga część zwiedzania Nowego Sadu to pieszy rajd uliczkami Starego Miasta. Zaczynamy od parku Dunajskiego, najpopularniejszego parku w mieście, o ponad 100 letniej historii i 33 tys. m2 powierzchni. Idąc wzdłuż parku i ulicy Dunajskiej, dochodzimy do Pałacu Biskupiego, wybudowanego w 1901 r., dziś siedziby prawosławnego biskupa, przed którym stoi pomnik poety Jovana Jovanovica, z postacią naturalnej wielkości.

Tuż obok stoi katedra św.Jerzego, wybudowana w 1905 r. w miejscu poprzednio tu stojącego kościoła z 1734 r., zburzonego podczas rewolucji w 1849 r. Dziś jest jednym z najważniejszych przykładów architektury sakralnej w mieście.

Nowy Sad, pałac biskupi

Nowy Sad, pałac biskupi

Nowy Sad, katedra św.Jerzego

Nowy Sad, katedra św.Jerzego

Nowy Sad, katedra św.Jerzego

Nowy Sad, katedra św.Jerzego

Nowy Sad, Plac Wolności, ratusz miejski

Nowy Sad, Plac Wolności, ratusz miejski

Nowy Sad, Plac Wolności

Nowy Sad, Plac Wolności

Nowy Sad, Plac Wolności, kościół pw. Zaśnięcia

Nowy Sad, Plac Wolności, kościół pw. Zaśnięcia

Nowy Sad, Plac Wolności, kościół pw. Zaśnięcia

Nowy Sad, Plac Wolności, kościół pw. Zaśnięcia

Idziemy na południe, w stronę głównego placu miasta – Placu Wolności, otoczonego przez pięknie odrestaurowane budynki, wśród których wybija się zdecydowanie budynek miejskiego ratusza, neorenesansowa budowla datowana na 1895 r. Naprzeciwko niego stoi równie reprezentacyjny kościół Imienia Maryi, wybudowany w tym samym roku i przez tego samego architekta, co miejski ratusz. Przez miejscowych nazywany jest „katedrą”, choć nią w rzeczywistości nie jest. A pośrodku placu stoi odlany z brązu pomnik Svetozara Miletića, polityka, burmistrza miasta i lidera Serbów w Wojwodinie pod koniec XIX wieku.

Udajemy się na ulicę Jevrejską (Zydowską), by zobaczyć żydowską synagogę, wybudowaną w 1909 r., będącą piątą kolejną synagogą, wybudowaną w tym miejscu od XVIII wieku. Kiedyś społeczność żydowska w Nowym Sadzie była znaczna, ale 3/4 z nich nie przeżyło II wojny światowej, a duża część pozostałych wyemigrowała. W 1991 r., społeczność żydowska, nie mogąc unieść kosztów utrzymania potężnej świątyni, wynajęła ją na 25 lat miastu, które ze względu na wspaniałą akustykę wnętrz, wykorzystuje ją na cele koncertów muzyki klasycznej. Ale w każdej chwili Zydzi mogą używać świątyni do celebracji własnych uroczystości i świąt.

Nowy Sad, synagoga

Nowy Sad, synagoga

Nowy Sad, synagoga

Nowy Sad, synagoga

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, kościół św.Mikołaja

Nowy Sad, kościół św.Mikołaja

Synagoga jest z zewnątrz zamknięta, ale wystarczyło stanąć przed drzwiami, by pojawił się koło nas człowiek, który bez oporów otworzył nam świątynię, oprowadził po jej wnętrzach, opowiadając jej historię i pozwalając robić zdjęcia. Mieliśmy więc przez kilka minut synagogę wyłącznie dla siebie. Nie spodziewaliśmy się tego, szczególnie że nasz gospodarz nie chciał od nas za swoją uprzejmość absolutnie żadnych pieniędzy.

Wracamy z powrotem w kierunku centrum Starego Miasta, mijając m.in. kościół św.Zaśnięcia, wybudowany w 1736 r. Zaczynamy bez celu krążyć wąskimi, kolorowymi uliczkami starówki, rozkoszując się klimatem tego miejsca. Docieramy do kościoła św.Mikołaja, najstarszego kościoła prawosławnego w Nowym Sadzie, wybudowanego w 1730 r., odbudowanego po zniszczeniach z czasów bombardowania w 1849 r. W tym kościele ochrzczeni zostali synowie Alberta Einsteina.

Nowy Sad, kościół św.Mikołaja

Nowy Sad, kościół św.Mikołaja

Wracamy do hotelu w twierdzy Petrovaradin, podziwiając po drodze jej panoramę, widzianą z przeciwległego brzegu Dunaju. Widok naprawdę robi wrażenie. Wsiadamy w samochód i jedziemy w dalszą drogę powrotną do Polski. Zanim wyjedziemy z Serbii, odwiedzimy jeszcze jedno miasto w tym kraju. Będzie to Subotica.

Pełna galeria zdjęć z Nowego Sadu znajduje się na naszym blogu oraz na profilu na Facebooku.

 

Inne wpisy z: Tour de Europe 2013

Tak wyglądał nasz samochód po odebraniu od obsługi hotelowej

Jeśli dużo podróżujecie, to istnieje statystyczne prawdopodobieństwo, że w masie dobrych i wspaniałych rzeczy zdarzy Wam się pod drodze doświadczenie przykre. Życie. Nie ma świata idealnego, każdy kiedyś błąd czy pomyłkę popełni, trzeba być wyrozumiałym. Pod warunkiem, że widzimy chęć naprawy czy załagodzenia sytuacji drażliwej. Gorzej, jeśli ten ktoś narobi Wam problemów i Was z nimi zostawi.

IMG_0402

Wakacyjna wyprawa do Turcji w sierpniu 2013 r. była jak dotąd najdłuższym naszym wyjazdem turystycznym. Trwała aż 32 dni, z których 18 spędziliśmy w podróży, a pozostałe dwa tygodnie - na wakacyjnym pobycie w południowo-zachodniej Turcji.

Kieżmark, dzwonnica kościoła św.Krzyża

Kežmarok (polska nazwa: Kieżmark), niespełna 20-tysięczne miasto na Słowacji, był ostatnim punktem na naszej mapie trasy Tour de Europe 2013 - wakacyjnej wyprawy do Turcji. Spędziliśmy w nim trochę czasu na zwiedzaniu historycznej starówki.

 

Galerie zdjęć: Serbia, Nowy Sad

Nowy Sad był naszym drugim noclegowym przystankiem w Serbii podczas powrotu z tureckich wakacji. Zanim pojechaliśmy dalej, przeznaczyliśmy trochę czasu na zwiedzenie starego miasta oraz perełki historycznej – twierdzy Petrovaradin, w której zresztą mieliśmy okazję nocować.

 

Zwiedzanie Nowego Sadu opisaliśmy tutaj. A poniżej pełna galeria zdjęć:

 

0

Autor:

Kategorie: Galerie: Serbia