Nowy Sad, czyli mieszkamy w twierdzy | tamBylscy.pl - historia naszych podróży.

Nowy Sad, czyli mieszkamy w twierdzy

Nowy Sad był naszym drugim noclegowym przystankiem w Serbii podczas powrotu z tureckich wakacji. Zanim pojechaliśmy dalej, przeznaczyliśmy trochę czasu na zwiedzenie starego miasta oraz perełki historycznej – twierdzy Petrovaradin, w której zresztą mieliśmy okazję nocować.

Tour de Europe 2013, dzień 31 (poprzedni wpis: Wzdłuż serbskiego brzegu Dunaju). Do Nowego Sadu, naszego drugiego miejsca noclegowego w Serbii, dotarliśmy po długiej drodze wzdłuż Dunaju bardzo późno w nocy. Spaliśmy w hotelu „Leopold I”, usytuowanym na terenie historycznej twierdzy Petrovaradin, od której rozpoczęła się historia całego miasta.

Nowy Sad, miasto z ok.230 tys. mieszkańców jest drugim co do wielkości miastem Serbii i stolicą autonomicznej Wojwodiny. Miasto nie ma zbyt długiej historii, bo założone zostało w końcówce XVII wieku, jako osiedle serbskie. Zamieszkali tu prawosławni Serbowie, którym zabroniono mieszkać na terenach twierdzy Petrovaradin. Pół wieku później Nowy Sad zyskał obecną nazwę i oficjalnie zyskał status wolnego miasta.

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Podczas wojny o Kosowo, miasto zostało zbombardowane w 1999 r. przez samoloty NATO. Naloty zniszczyły wszystkie trzy mosty na Dunaju, zniszczyły też instalacje elektryczne i wodne. Wszystko to zostało później odbudowane.

Zaczynamy od twierdzy Petrovaradin, która zapoczątkowała miasto Nowy Sad. Stoi ona na miejscu wcześniej stojącej tu twierdzy, wzmocnionej podczas 150-letniego panowania Turków. Pod koniec XVII w. Petrovaradin został odbity przez wojska austriackie, po czym nowe władze zarządziły zburzenie starej i budowę nowej twierdzy. Miej więcej pod twierdzą rozegrała się decydująca bitwa w wojnie z Turkami, zwycięstwo w której zapoczątkowało odwrót Turków z całej Europy Srodkowej.

Drugi etap prac przy rozbudowie twierdzy nastąpił w II połowie XVIII wieku i przy jego okazji powstał czterokondygnacyjny system tuneli o łącznej długości ponad 16 km. Dziś twierdza jest atrakcją historyczną oraz mieści w swoich murach hotele i restauracje. Od 2001 r. odbywa się także na jej terenie jeden z większych festiwali muzycznych w Europie – Festiwal EXIT, na który przybywa tu corocznie grubo ponad sto tysięcy fanów muzyki.

Nowy Sad, widok na miasto z twierdzy Petrovaradin

Nowy Sad, widok na miasto z twierdzy Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin, widok na Dunaj

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin, widok na Dunaj

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin, wieża zegarowa

Nowy Sad, twierdza Petrovaradin, wieża zegarowa

Ciekawostką jest wieża zegarowa w twierdzy, jeden z jej symboli. Wyjątkowo duża wskazówka zegara wskazuje.. godziny, a mała minuty, ze względu na wagę widoczności czasu dla przewoźników na Dunaju oraz zmieniających się wart w dawnych czasach. Położenie twierdzy na skałach i jej monumentalny kształt sprawia, że Petrovaradin często nazywany jest „Gibraltarem Dunaju”.

Druga część zwiedzania Nowego Sadu to pieszy rajd uliczkami Starego Miasta. Zaczynamy od parku Dunajskiego, najpopularniejszego parku w mieście, o ponad 100 letniej historii i 33 tys. m2 powierzchni. Idąc wzdłuż parku i ulicy Dunajskiej, dochodzimy do Pałacu Biskupiego, wybudowanego w 1901 r., dziś siedziby prawosławnego biskupa, przed którym stoi pomnik poety Jovana Jovanovica, z postacią naturalnej wielkości.

Tuż obok stoi katedra św.Jerzego, wybudowana w 1905 r. w miejscu poprzednio tu stojącego kościoła z 1734 r., zburzonego podczas rewolucji w 1849 r. Dziś jest jednym z najważniejszych przykładów architektury sakralnej w mieście.

Nowy Sad, pałac biskupi

Nowy Sad, pałac biskupi

Nowy Sad, katedra św.Jerzego

Nowy Sad, katedra św.Jerzego

Nowy Sad, katedra św.Jerzego

Nowy Sad, katedra św.Jerzego

Nowy Sad, Plac Wolności, ratusz miejski

Nowy Sad, Plac Wolności, ratusz miejski

Nowy Sad, Plac Wolności

Nowy Sad, Plac Wolności

Nowy Sad, Plac Wolności, kościół pw. Zaśnięcia

Nowy Sad, Plac Wolności, kościół pw. Zaśnięcia

Nowy Sad, Plac Wolności, kościół pw. Zaśnięcia

Nowy Sad, Plac Wolności, kościół pw. Zaśnięcia

Idziemy na południe, w stronę głównego placu miasta – Placu Wolności, otoczonego przez pięknie odrestaurowane budynki, wśród których wybija się zdecydowanie budynek miejskiego ratusza, neorenesansowa budowla datowana na 1895 r. Naprzeciwko niego stoi równie reprezentacyjny kościół Imienia Maryi, wybudowany w tym samym roku i przez tego samego architekta, co miejski ratusz. Przez miejscowych nazywany jest „katedrą”, choć nią w rzeczywistości nie jest. A pośrodku placu stoi odlany z brązu pomnik Svetozara Miletića, polityka, burmistrza miasta i lidera Serbów w Wojwodinie pod koniec XIX wieku.

Udajemy się na ulicę Jevrejską (Zydowską), by zobaczyć żydowską synagogę, wybudowaną w 1909 r., będącą piątą kolejną synagogą, wybudowaną w tym miejscu od XVIII wieku. Kiedyś społeczność żydowska w Nowym Sadzie była znaczna, ale 3/4 z nich nie przeżyło II wojny światowej, a duża część pozostałych wyemigrowała. W 1991 r., społeczność żydowska, nie mogąc unieść kosztów utrzymania potężnej świątyni, wynajęła ją na 25 lat miastu, które ze względu na wspaniałą akustykę wnętrz, wykorzystuje ją na cele koncertów muzyki klasycznej. Ale w każdej chwili Zydzi mogą używać świątyni do celebracji własnych uroczystości i świąt.

Nowy Sad, synagoga

Nowy Sad, synagoga

Nowy Sad, synagoga

Nowy Sad, synagoga

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, uliczki starego miasta

Nowy Sad, kościół św.Mikołaja

Nowy Sad, kościół św.Mikołaja

Synagoga jest z zewnątrz zamknięta, ale wystarczyło stanąć przed drzwiami, by pojawił się koło nas człowiek, który bez oporów otworzył nam świątynię, oprowadził po jej wnętrzach, opowiadając jej historię i pozwalając robić zdjęcia. Mieliśmy więc przez kilka minut synagogę wyłącznie dla siebie. Nie spodziewaliśmy się tego, szczególnie że nasz gospodarz nie chciał od nas za swoją uprzejmość absolutnie żadnych pieniędzy.

Wracamy z powrotem w kierunku centrum Starego Miasta, mijając m.in. kościół św.Zaśnięcia, wybudowany w 1736 r. Zaczynamy bez celu krążyć wąskimi, kolorowymi uliczkami starówki, rozkoszując się klimatem tego miejsca. Docieramy do kościoła św.Mikołaja, najstarszego kościoła prawosławnego w Nowym Sadzie, wybudowanego w 1730 r., odbudowanego po zniszczeniach z czasów bombardowania w 1849 r. W tym kościele ochrzczeni zostali synowie Alberta Einsteina.

Nowy Sad, kościół św.Mikołaja

Nowy Sad, kościół św.Mikołaja

Wracamy do hotelu w twierdzy Petrovaradin, podziwiając po drodze jej panoramę, widzianą z przeciwległego brzegu Dunaju. Widok naprawdę robi wrażenie. Wsiadamy w samochód i jedziemy w dalszą drogę powrotną do Polski. Zanim wyjedziemy z Serbii, odwiedzimy jeszcze jedno miasto w tym kraju. Będzie to Subotica.

Pełna galeria zdjęć z Nowego Sadu znajduje się na naszym blogu oraz na profilu na Facebooku.

 

Inne wpisy z: Tour de Europe 2013

Tak wyglądał nasz samochód po odebraniu od obsługi hotelowej

Jeśli dużo podróżujecie, to istnieje statystyczne prawdopodobieństwo, że w masie dobrych i wspaniałych rzeczy zdarzy Wam się pod drodze doświadczenie przykre. Życie. Nie ma świata idealnego, każdy kiedyś błąd czy pomyłkę popełni, trzeba być wyrozumiałym. Pod warunkiem, że widzimy chęć naprawy czy załagodzenia sytuacji drażliwej. Gorzej, jeśli ten ktoś narobi Wam problemów i Was z nimi zostawi.

IMG_0402

Wakacyjna wyprawa do Turcji w sierpniu 2013 r. była jak dotąd najdłuższym naszym wyjazdem turystycznym. Trwała aż 32 dni, z których 18 spędziliśmy w podróży, a pozostałe dwa tygodnie - na wakacyjnym pobycie w południowo-zachodniej Turcji.

Kieżmark, dzwonnica kościoła św.Krzyża

Kežmarok (polska nazwa: Kieżmark), niespełna 20-tysięczne miasto na Słowacji, był ostatnim punktem na naszej mapie trasy Tour de Europe 2013 - wakacyjnej wyprawy do Turcji. Spędziliśmy w nim trochę czasu na zwiedzaniu historycznej starówki.

 

Dodaj komentarz