Wzdłuż Whitehall do Westminsteru i Big Bena | tamBylscy.pl - historia naszych podróży.

Wzdłuż Whitehall do Westminsteru i Big Bena

U stóp największej atrakcji turystycznej Londynu – Big Bena oraz Pałacu Westminsterskiego – siedziby brytyjskiego parlamentu, kończymy czwarty dzień zwiedzania angielskiej stolicy. Największe atrakcje podziwiamy tym razem w świetle dziennym (widzieliśmy je już nocą).

Czwarty, niezwykle bogaty turystycznie dzień zwiedzania Londynu, pokazał nam już londyńskie City oraz Southwark, a po drodze także Tower Bridge i Tower of London. Spod Royal Exchange metrem jedziemy na Trafalgar Square, zwiedzany już przez nas dwa dni wcześniej, i udajemy się od niego na południe, wzdłuż Whitehall, reprezentacyjnej londyńskiej ulicy o długości 1 km, znanej z rozmieszczenia przy niej wielu budynków administracji rządowej i królewskiej. Whitehall rozpoczyna się przy Trafalgar Square, a kończy przy Parliament Square, placu przed Pałacem Westminsterskim. Whitehall jest w Londynie tym, czym w Moskwie jest Kreml, a w Waszyngtonie Biały Dom – siedzibą administracji państwowej.

Old War Office

Old War Office

The Banqueting House

The Banqueting House

Posuwając się na południe, po lewej stronie widzimy najpierw tzw. Old War Office – budynek wybudowany w 1906 r., mieszczący faktyczne brytyjskie ministerstwo wojny (armii), istniejące od XVII wieku, a włączone do nowo utworzonego Ministerstwa Obrony w 1964 r. Budynek nadal jest własnością tego ministerstwa i nie jest dostępny publicznie.

Wartownik przy Horse Guards

Wartownik przy Horse Guards

Kolejnym wartym zatrzymania budynkiem przy Whitehall jest Horse Guards, londyński zabytek I klasy, wybudowany w 1753 r. i stojący na miejscu pierwotnego – z 1664 r. Aż do 1906 r. był siedzibą dowództwa brytyjskiej armii, które przeniosło się wtedy do nowo wybudowanego Old War Office. Dziś jest siedzibą m.in. Household Cavalry – jednej z najbardziej elitarnych jednostek (kawalerii, dziś pełniącej głównie funkcje reprezentacyjne) armii brytyjskiej. Horse Guards jest formalnie wejściem do St.James’ Palace, jednej z siedzib królewskich – przez jego główną bramę przejeżdżać ma prawo tylko monarcha lub osoba posiadająca specjalną przepustkę.

Na tyłach Horse Guards znajduje się Horse Guards Parade, ogromny plac parad, na którym przeróżne parady i ceremonie odbywają się już od XVII wieku. Odbywają się tu m.in. coroczne uroczystości, celebrujące kolejne urodziny monarchów brytyjskich. Plac przez jakiś czas w XX wieku był używany jako parking, ale po moździerzowym ataku IRA na sąsiadującą z placem siedzibę brytyjskiego premiera (10 Downing Street), został zamknięty. W 2012 r. plac Horse Guards Parade był areną zmagań olimpijskich – odbywały się tu olimpijskie zawody w siatkówce plażowej.

Downing Street

Downing Street

Po drugiej stronie Whitelhall, niemal naprzeciwko budynku Horse Guards, stoi The Banqueting House, największy i najlepiej zachowany przykład domu rozrywki, typu budynku popularnego za czasów dynastii Tudorów. Został wybudowany w 1622 r. i przebudowany w XIX wieku, dziś jest zabytkiem I klasy i jest dostępny publicznie. Jednym z bardziej znanych faktów z historii budynku jest egzekucja króla Karola I Stuarta, przeprowadzona przed wejściem do niego w 1649 r.

Tuż za Horse Guards znajduje się najsłynniejsza chyba londyńska i w ogóle brytyjska ulica – Downing Street. Wybudowana w latach 80-tych XVII wieku przez sir George’a Downinga, żołnierza i dyplomatę, inwestującego swój majątek w nieruchomości. Wszystkie budynki przy tej ulicy są własnością rządową. Najsłynniejszym jest oczywiście numer 10 (10 Downing Street), dziś oficjalna siedziba brytyjskich premierów. Dawniej ulica była normalnie dostępna publicznie, ale ze względu na rosnącą przemoc ze strony IRA i coraz większe zagrożenie terrorystyczne z jej strony, dostęp do Downing Street był stopniowo ograniczany już od 1920 r. W 1982 r. postawiono przy wejściu do ulicy pierwszą bramę, przy której w 1989 r. ustawiono kontrolę bezpieczeństwa, dziś dodatkowo przed wejściem znajduje się zawsze co najmniej jeden oficer bezpieczeństwa (oprócz służb pilnujących bramy). Obawy okazały się uzasadnione – w lutym 1991 r. IRA przeprowadziła moździerzowy atak na 10 Downing Street, wystrzeliwując trzy pociski, z których na szczęście tylko jeden wybuchł (na tyłach siedziby premiera), nie raniąc nikogo we wnętrzach budynku.

Pałac Westminsterski

Pałac Westminsterski

Pałac Westminsterski

Pałac Westminsterski

I tak, mijając jeszcze m.in. budynek Government Offices Great George Street, docieramy przed Pałac Westminsterski, historycznej i obecnej siedziby obu izb brytyjskiego parlamentu – Izby Lordów i Izby Gmin. Pierwotnie był on siedzibą królów angielskich, najstarszą, do dziś istniejącą jego część wybudowano już w XI wieku. Królowie rezydowali tu aż do 1512 r., kiedy to ogień strawił większą część budynku. Od tego czasu budynek pozostawiono parlamentowi (który rezydował tu już wcześniej, bo od XIII wieku). W XIX wieku Pałac Westminsterski został jeszcze poważniej spalony, po czym gruntownie odbudowany. Dziś jest zabytkiem I klasy oraz został wpisany na listę dziedzictwa kulturalnego UNESCO. Pałac nie jest dostępny publicznie, choć są sposoby, by go zwiedzić, ale bardzo ograniczone i dostępne prawie wyłącznie do obywateli brytyjskich.

Pałac Westminsterski i Big Ben, widziane z przeciwległego brzegu Tamizy

Pałac Westminsterski i Big Ben, widziane z przeciwległego brzegu Tamizy

Przy okazji odbudowy Pałacu Westminsterskiego po XIX-wiecznym pożarze, rozpoczęto obok niego budowę neogotyckiej wieży zegarowej, dziś najbardziej rozpoznawalnego punktu Londynu – Big Bena. Zwyczajowo tak nazywa się dzwon, znajdujący się na wieży, ale nazwa odnosi się także do zegara (tarcza o średnicy 7 metrów), jak i całej wieży. Bardzo ciekawa jest szczególnie historia dzwonu – pierwsza jego wersja była gotowa w 1856 r., ale nie zdążyła zawisnąć na wieży – rozpadła się w trakcie testów :) Resztki przetopiono i w 1858 r. wtransportowano nowy dzwon na wieżę. W roku następnym rozpoczął swoją „pracę” – zabił pierwszy raz. Ale wytrzymał tylko 2 miesiące i… pękł. Pozostawiono go w tym stanie do dziś. Waży 13,5 tony.

Pałac Westminsterski i Big Ben

Pałac Westminsterski i Big Ben

Ciekawym mechanizmem jest także ogromny zegar na wieży – początkowo posiadał (działający) mechanizm telegraficznej synchronizacji czasu z obserwatorium astronomicznym w Greenwich. Synchronizacja następowała 2 razy dziennie. Mechanizm został jednak uszkodzony w trakcie II wojny światowej i od tego czasu nie działa.

Sama wieża oficjalnie nazywała się St.Stephen’s Tower. Od września 2012 r. nosi nazwę Elizabeth Tower, jako symbol 60-letniego panowania królowej Elżbiety II.

Pełna galeria zdjęć ze spaceru ulicą Whitehall oraz z Westminsteru i Big Bena znajduje się na osobnej stronie naszego bloga oraz na naszym profilu na Facebooku.

 

Inne wpisy z: Londyn

Downing Street

Wreszcie udało się nam zwiedzić Londyn, który długo był na naszej mapie celów turystycznych, ale jakoś nigdy nie było nam "po drodze". Musimy powiedzieć, że zdecydowanie warto było i każdemu Londyn będziemy polecać.

Logo londyńskiego metra

Każdy pobyt w Londynie dłuższy niż 2-3 dni wymaga gruntownej kalkulacji. Ceny w angielskiej stolicy są dla "polskich" Polaków, czyli tych nie mieszkających w Londynie na stałe, delikatnie mówiąc odrzucające. Warto więc przemyśleć swoje plany turystyczne i "transportowe" w czasie pobytu w "Lądku".

London Eye

Druga część ostatniego dnia naszego pobytu w Londynie upłynęła pod znakiem okolic Parliament Square oraz mostu Westminster Bridge. Rajd zakończyliśmy na historycznej stacji Waterloo.

 

Dodaj komentarz